Juventus to dla Włochów źródło ogromnych emocji. Połowa półwyspu apenińskiego jest rozkochana w biało-czarnych barwach, druga połowa szczerze ich nienawidzi. Nie ma w tej relacji miejsca na stany pośrednie.

Pomysł na film o „Bianconerich” zrodził się nad talerzem spaghetti w barze, w Nowym Jorku. Lapo Elkann, spadkobierca rodziny Agnellich, do której od pokoleń należy Juventus Turyn, zaraził tą ideą swoich znajomych reżyserów – braci Marco i Mauro La Villa, którzy postanowili przekuć wizję kolegi w atrakcyjny obraz filmowy.

Lapo Elkann udostępnił reżyserom bogate archiwa, pozwolił kręcić w domach rodziny Agnellich, pomógł w wywiadach ze sławnymi fanami, jak Henry Kissinger, czy z legendami klubu: Michelem Platinim, Giampiero Bonipertim, Alessandrem Del Piero, Gianluigim Buffonem, Andreą Pirlo i Pavlem Nedvedem. Pomógł też zatrudnić gwiazdę kina – Giancarla Gianinniego – nominowanego do Oscara włoskiego aktora znanego m.in. z filmów o Bondzie – który został narratorem w „Historii Juventusu”.

THE JUVENTUS STORY/ Black and White Stripes. The Juventus Story

USA, Włochy / USA, Italy, 2015, 129 min.,

reż./dir. Marco La Villa, Mario La Villa

Maya Zinshtein to niewątpliwie reżyserka z fartem, który jest potrzebny i który wyróżnia wybitnych dokumentalistów. Podczas pracy nad filmem o Beitarze Jerozolima, jednym z najsłynniejszych izraelskich klubów piłkarskich, którym zarządzał ścigany przez Interpol za nielegalny handel bronią – Arkady Gajdamak, natrafiła na wyjątkowy moment w historii klubu. Nic tak bowiem nie oddziałuje na emocje mieszkańców Ziemi Świętej jak religia. A zwłaszcza islam i jego wyznawcy. Na prawicowych kibiców Beitaru, działa to w łatwy do przewidzenia sposób. Jak czerwona płachta na byka.

Rosyjski oligarcha, zniesmaczony przegranymi wyborami na burmistrza, postanawia jednak poddać testowi granice ich tolerancj i sprowadza z Czeczenii dwóch muzułmańskich piłkarzy – Zaura Sadajewa i Dżabraila Kadijewa. To policzek dla ultrasów Beitaru, którzy wypowiadają wojnę własnemu klubowi, a każdy piłkarz, który stanie w obronie czeczeńskich kolegów, jest uznawany za zdrajcę.

CZYŚCI/ Forever Pure

Izrael, Wielka Brytania, Norwegia, Irlandia / Israel, UK, Norway, Republic of Ireland, 2016, 87 min.,

reż./dir. Maya Zinshtein

JORGE SAMPAOLI: REWANŻ SKREŚLONEGO/El Zurdo, Revancha del Ninguneado

Argentyna / Argentina, 2016, 90 min.,

reż./dir.: Roberto Cox

W małej argentyńskiej prowincji nieopodal Santa Fe, z dala od monumentalnych stadionów i milionów pesos spływających z piłkarskiego biznesu, wyobraźnię lokalnych kibiców rozpala regionalna Liga Casildense. Mieszkańcy okolicznych wsi i miasteczek, całymi rodzinami przychodzą na stadion, by dopingować swoje drużyny, gdzie presja wyniku jaka spada na pracujących tam „pro bono” trenerów i piłkarzy, bywa zaskakująco wysoka.

W połowie lat 90. w Casildi pojawił się jednak trener, który swoim zaangażowaniem i profesjonalizmem zaskakiwał wszystkich wokół. Ludzie byli jednak sceptyczni i powątpiewali, czy człowiek łączący pracę w banku z trenowaniem drużyny Alumni w ich regionalnej lidze, odniesie kiedyś sukces. Ale rygor, rewolucyjne pomysły taktyczne i odrobina szaleństwa doprowadziły go na sam szczyt. Zaczął od mistrzowskich skalpów w małej lidze Casildense, a dziś jest trenerem hiszpańskiej Sevilli. To Jorge Sampaoli.

W ŚRODKU WULKANU/ Inside a Volcano

Islandia / Iceland, 2016, 85 min.

reż./dir.: Saevar Gudmundsson

Niewiarygodna historia złotej generacji islandzkiego futbolu, jednej z największych niespodzianek w historii światowej piłki nożnej. Przyglądamy się z bardzo bliska drużynie, która sprawiła, że świat ich zauważył – Islandczyków – najmniej liczny naród, który kiedykolwiek brał udział w ćwierćfinałach jednych z najważniejszych turniejów piłkarskich na świecie. Dokument opowiada historię młodych chłopaków dorastających na Islandii, którzy mieli nierealne marzenia, by pewnego dnia zagrać dla swojego kraju w jakiś ważnych mistrzostwach. Oglądamy archiwalne materiały z gwiazdami drużyny i całą drogę eliminacji do Euro 2016 z punktu widzenia piłkarzy. Ruszamy razem z nimi w tę niesamowitą podróż. Prawdziwa historia tego, jak naród liczący 330 tysięcy ludzi wyrównał swoje szanse przy pomocy odpowiedniego nastawienia i nowego trenera.

Po mundialu w 2014 roku, w Stanach Zjednoczonych odnotowano potężny wzrost zainteresowania piłką nożną, co zbiegło się w czasie z pojawianiem się nowej drużyny w Major League Soccer: New York City FC. Nowy gracz na rynku, za którym stoi to samo konsorcjum właścicielskie, które zarządza Manchesterem City, miał w planach szybkie podbicie piłkarskiej Ameryki. „Jedyne” czego potrzebował do realizacji tego celu to: trener, piłkarze i kibice.

Dzięki Justinowi Websterowi i pozostałym twórcom filmu, możemy z bliska zobaczyć jak funkcjonuje klub piłkarski w amerykańskich realiach. Uczestniczymy w drafcie, w życiu dyrektora sportowego, trenera, jak i całej piłkarskiej szatni. Ponadto obserwujemy jak Ameryka reaguje na transfery europejskich gwiazd: Davida Villi, Franka Lamparda i Andrei Pirlo – oraz jako oni reagują na życie w Stanach.

WIN!

USA / USA, 2016, 104min.,

reż./dir.: Justin Webster

W uchylaniu filmowcom drzwi do piłkarskiej szatni, Francuzi są pionierami. W 1998 roku, podczas mundialu, trener Aime Jacquet zgodził się na obecność kamery, która mogła śledzić każdy ruch jego zawodników, szczęśliwie zmierzających po tytuł mistrzowski. Pomysł zakończył się wielowymiarowym sukcesem. Francuzi w dobrym stylu wygrali mundial, Stephane Meunier nakręcił kapitalny dokument pod tytułem „Złoto bez cenzury”, a inni trenerzy spostrzegli, że kamera w szatni wcale nie musi być postrzegana jako intruz.

Kapitanem tamtej drużyny był Didier Deschamps, który 18 lat później, ma podobną misję, co Aime Jacquet. Musi jako trener poprowadzić Francję do tytułu mistrzowskiego w czasie Euro 2016, gdzie podobnie jak w 1998 roku, „Trójkolorowi” pełnią rolę gospodarzy turnieju.

W SERCU TRÓJKOLOROWYCH/ Au Coeur Des Bleus

Francja / France, 2016, 90 min.,

reż./dir.: Farid Kounda

Dla Haitańczyków ostatnie lata pod własnym niebem przepełnione były przede wszystkim bólem. Podczas trzęsienia ziemi w 2010 roku domy straciło ponad dwa miliony mieszkańców, a cały kraj został zdewastowany w nieco ponad 30 sekund. Do dziś sytuacja materialna kraju, mimo wielu pomocy organizacji humanitarnych, jest delikatnie mówiąc, nie najlepsza. Jedną z niewielu dziedzin, która jednoczy mieszkańców i przynajmniej na chwilę przywraca im uśmiech na twarzach jest piłka nożna. W 2016 roku reprezentacja kraju, z kilkoma zawodnikami z polskiej ligi (Wildem Donaldem Guerrier, Kevinem Lafrancem i Emmanuelem Sarkim), po raz pierwszy od 42 lat zakwalifikowała się na dużą imprezę piłkarską – Copa America Centenario. Mecze z Peru, Brazylią i Ekwadorem przeniosły na 90 minut mieszkańców z szarej codzienności prosto przed telewizor, do zupełnie innego świata.

HAITI: WIĘCEJ NIŻ FUTBOL/Inside Haiti

Belgia / Belgium 2017, 52 min.,

reż./dir.: Benoit Do Quang

W 2009 roku, dwa kroki od popularnego neapolitańskiego miejsca spotkań Piazza Garibaldi, powstał klub Afro-Napoli United, zrzeszający imigrantów z Afryki i Ameryki Południowej, którzy nie porzucili nadziei o piłkarskiej karierze. Za dnia najczęściej zajmują się handlem przeróżnych rzeczy: od perfum po okulary przeciwsłoneczne, często stykając się z neapolitańskim półświatkiem, a wieczorami ciężko trenują pod okiem swojego trenera na piaszczystym boisku piłkarskim. Większość z nich przebywa we Włoszech jednak nielegalnie i pomimo, że wygrywają mecz za meczem w turniejach towarzyskich i ligach amatorskich, nie mogą wystartować w profesjonalnych rozgrywkach. Prezydent klubu, Antonio, nie zamierza jednak poddawać się w walce z włoską biurokracją, czemu bacznie przyglądają się jego zawodnicy i zarazem główni bohaterowie filmu: Lello, Maxime oraz Adam.

FC AFRO-NAPOLI/Loro di Napoli

Włochy / Italy, 2015, 79 min.,

reż./dir.: Pierfrancesco Li Donni

CHCĘ WIĘCEJ/ Want more

Polska / Poland, 2016, 45 min.,

reż./dir. Łukasz Wiśniowski

W trakcie Euro 2016, po meczu z Niemcami, Andrzej Twarowski napisał na Twitterze: „Mamy w Polsce pokolenie Chcę Więcej. Nie tylko w piłce. I to jest wspaniałe”. Trudno znaleźć zdanie lepiej oddające charakter grupy, którą zarządza selekcjoner Adam Nawałka.

W ostatnich latach portal Łączy nas piłka, dumne dziecko Polskiego Związku Piłki Nożnej, przyzwyczaił widzów do zakulisowych materiałów, zabarwionych przez piłkarzy wyjątkowym poczuciem humoru. Tym razem twórcy przedstawiają nieco inną perspektywę tego, co dzieje się wewnątrz kadry. Nie brakuje zabawnych sytuacji, bo ta grupa ludzi jest naznaczona pozytywnym nastawieniem, ale tym razem znaczenie częściej je podglądamy, niż w nich uczestniczymy. Dzięki temu otrzymujemy trochę szerszy obraz tego, jak funkcjonuje reprezentacja w trakcie wielkiego turnieju.

W “Chcę więcej” zaglądamy do szatni, towarzyszymy zawodnikom w pokojach, na treningach i wszędzie tam, gdzie tylko można natknąć się na naszych piłkarzy. A wszystko to przy akompaniamencie produkcji muzycznych jednego z najzdolniejszych twórców młodego pokolenia, Kuby Karasia z zespołu The Dumplings.

TRAMPKARZE/ Football Brothers

Polska / Poland, 2015, 28 min.,

reż./dir. Marcin Filipowicz

Czternastoletni Mateusz i trzynastoletni Łukasz, marzą o tym aby zostać piłkarzami. Podobne marzenie miał kilkanaście lat temu ich ojciec, który za wszelką cenę usiłuje doprowadzić swoich synów do celu, którego sam nigdy nie zrealizował. To on zachęca ich do treningów i uczy piłkarskich podstaw. Mieszkając w niewielkiej górskiej wiosce na południu Polski, trudno jednak przebić się do czołowych klubów w kraju. Chłopcy wraz z ojcem myślą więc o wyjeździe do większego miasta, ale aby tak się stało, trzeba jeszcze pomyślnie przejść testy w klubie i oswoić się z myślą o długiej rozłące z najbliższymi.